Dzień zadżumy narodowej

Wypełniając druk urzędowy rąbnęłam się i dzięki zamieszaniu w prostym formularzu TAK/NIE zaznaczyłam że owszem, jestem niepełnosprawna. Będąc u ciotki lekarki, sama ciotka rąbnęła się i wypisała leki taty na recepcie mamy. Na szczęście moje wypisała na mojej, przy okazji dowiadując się co mi jest. Wracając jechałam autobusem, a że śmierdziało ode mnie (właściwie od moich butów) denaturatem, to mimo napchanego autobusu nikt nie usiadł koło mnie. A siedziałam na miejscu dla.. niepełnosprawnego. I taki wniosek mnie na koniec dnia naszedł - powinno się stworzyć grupę inwalidzką dla mnie (i mnie podobnych), a jej orzeczenie brzmiałoby:

"Zbyt popierdolona niedostosowana społecznie by sprawnie funkcjonować w obecnym świecie"

I bilet ulgowy by był, a o stałą pracę łatwiej ;)

Taaa, mimo zewnętrznego śmiechu, wewnątrz mam piękne pogorszenie

Zardzewiałam

Ponad rok życia offline, awaria ramu, awaria dysku, awaria napędu, awaria mózgu ;) i... lenistwo aż w końcu.. Wzięłam i zrobiłam. Co prawda rzeczywistość trochę zmieniła mi plany, uznałam że jednak nie mam czasu na zabawy w Gentoo i powrócę do "starego" dobrego Archa. Ciekawe doświadczenie, zobaczyć co zmieniło się po 2 latach (rok bez aktualizacji, drugie tyle na Windowsie). Żeby było weselej, uznałam że pobawię się z nowym Xfce zamiast od razu uciekać do cieplutkiego Fluxboxa.

Pierwsze zdziwko, drugie zdziwko, pierwsze wtf (brak hala w repo i wywalenie go do aur podczas gdy Opera wróciła już z aur do repo?), drugie wtf, znów zdziwko. Hmm. Przerwy w używaniu Linuksa nie są fajne. Zardzewiałam. Muszę myśleć nad większością rzeczy, często guglać jak to się robiło lub jak to się robi teraz. Starość czy zawias mózgu? ;) Obojętnie od powodu, zaczynam się znów zastanawiać nad Slackware lub Gentoo. To dobry moment, znów muszę pomasować zwoje mózgowe, a to mała różnica czy na "mojej" czy na innej dystrybucji. Zadziwia mnie tylko fakt, że w przeciągu 2 lat można aż tak zardzewieć.